MAILO ®

Σήμερα το πρωί καθώς διάβαζα ένα αγαπημένο μου Blog έπεσα πάνω σε ένα Video που ήταν αναρτημένο εκεί...

Ένας 10-χρονος Αμερικανός μαθητής που ονειρεύεται να γίνει δικηγόρος διαμαρτύρεται για την καταπάτηση των δικαιωμάτων των gay και των λεσβιών και αρνείται να δηλώσει πίστη στη πατρίδα μέχρι η πολιτεία να μεριμνήσει για την ισότητα.

Δε ξέρω αν στο μέλλον συμπαθήσω περισσότερο τους Αμερικανούς αλλά αυτούς τους δύο (μπαμπά και γιό) τους λάτρεψα…

Εάν υπάρξουν κι άλλα παιδιά σαν αυτόν τον πιτσιρικά τότε ίσως υπάρχει πραγματική ελπίδα για Ελευθερία και Δικαιοσύνη για Oλους.

Αγαπητά συbloggιτάκια γεια σας και πάλι μετά από πολύ καιρό…

Συνέβησαν τόσα πολλά στη ζωή μου τους τελευταίους μήνες (και συνεχίζουν να συμβαίνουν) που ήταν αδύνατον να κρατήσω επαφή με όλα όσα θα ήθελα, μεταξύ αυτών και το blogging…. Όμως να’ μαι και πάλι εδώ , χωρίς όμως να μπορώ να είμαι σίγουρος για το πόσο καιρό μέχρι την επόμενη «εξαφάνισή» μου. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι όμορφο πράγμα αυτό αλλά…

Το να γράψω μερικά λόγια και για το φετινό PRIDE το θεώρησα επιβεβλημένο… όχι τόσο για όλα όσα μου άρεσαν αλλά και για εκείνα που με προβλημάτισαν κι εμένα και τους φίλους μου που φέτος συμμετείχαν για πρώτη φορά.

Έτσι λοιπόν θα χαιρόμουν εάν έβλεπα περισσότερους καλλιτέχνες στη σκηνή. Καλλιτέχνες πασίγνωστους που ενώ έχουν παρευρεθεί σε πολλά άλλα αντιρατσιστικά - αντιπολεμικά συλλαλητήρια και φεστιβάλ για την υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων… παρ’ όλα αυτά κλείνουν τα ματάκια τους σε ένα πολύ σημαντικό τέτοιο φεστιβάλ, όπως το Gay Pride.

ΓΙΑΤΙ αγαπητοί κύριοι και κυρίες του καλλιτεχνικού χώρου και κυρίως εσείς που είστε όπως εμείς ;;; Γιατί;;; Μη «χαλάσει» η καριέρα σας ή μήπως σας βγεί το όνομα και σας «κράξουν» ;;; Ξέρετε κάτι;;; Χωρίο που φαίνεται κολαούζο δε θέλει…!!! Έτσι με πολύ αγάπη σας το λέω. Ελπίζω του χρόνου να τολμήσει να “βγεί από την ντουλάπα” κανένας ακόμη καλλιτέχνης εκτός από τον Τζίμη και να είναι κοντά μας να μας υποστηρίξει, είτε είναι ομοφυλόφιλος είτε είναι ετεροφυλόφιλος. Κι εμείς αγοράζουμε τα CD σας ξέρετε και μας αρέσει η μουσική σας και τα τραγούδια σας και τα βιβλία σας κλπ κλπ … και είμαι σίγουρος πως αυτό σας αρέσει κι εσάς. Δείξτε το έμπρακτα του χρόνου… γιατί μην ξεχνάτε ότι ο καλλιτέχνης κρίνεται και από το πόσο άνθρωπος είναι, και μάλιστα αυτός, πολύ περισσότερο…

Με το Δήμαρχο μην ασχολούμαστε περισσότερο βρε παιδιά… Δεν είναι και ο Harvey Milk…, ανθρωπάκι είναι κι αυτός όπως και πολλοί από εμάς. Σαν άνθρωπος είναι επιλογή του και δικαίωμά του να κρατά όποια στάση θέλει. Σαν πολιτικός αλλάζουν τα πράγματα… Όμως μην ξεχνάμε ότι και για τα δύο κρίνεται από τον κόσμο κι εμάς.

Τα ΜΜΕ έτσι και φέτος πέρασαν επιδερμικά και τάχιστα το θέμα αλλά ευτυχώς υπάρχει και το Internet. Άλλωστε όλο και περισσότερος κόσμος προτιμά για την ενημέρωσή του το διαδίκτυο και όχι τα ξεπουλημένα κωλοκάναλα. Σωστά;;; ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ !!!

Χάρηκα πολύ λοιπόν που πάνω απ’ όλα και φέτος το PRIDE έγινε πραγματικότητα... Xάρηκα που κατάφερα να συμμετέχω ξανά και μάλιστα με την παρέα των φίλων μου αυτή τη φορά… Χάρηκα που όλη αυτή η όμορφη εκδήλωση έγινε χωρίς επεισόδια και άσχημα απρόοπτα αλλά πάντως με πολύ περισσότερο κόσμο, πολλά περισσότερα χαμόγελα, πολύ περισσότερο χρώμα. (Δεν καταλαβαίνω γιατί μερικοί λένε ότι φέτος είχε λιγότερο κόσμο…)Χάρηκα που είδα πιο ενεργή συμμετοχή από νεαρά παιδιά και μάλιστα με την υποστήριξη της οικογένειάς τους. Χάρηκα και συγκινήθηκα που είδα τη μαμά Ε. με τα διδυμάκια της εκεί, να συμμετέχει και να στηρίζει το γιό της. . .

Συγκινήθηκα που είδα ακόμη και άτομα με ιδιαιτερότητες να παραλλάζουν με τα βοηθήματά τους, να συνεννοούνται στη νοηματική γλώσσα να συμμετέχουν και να διεκδικούν δυναμικά... να «φωνάζουν» πολύ δυνατά με την παρουσία τους και είμαι σίγουρος πως όλοι μας τους «ακούσαμε» πολύ καλά και δυνατά.

Ντρέπομαι που το λέω, αλλά εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκα μέσα μου πόσο πιο δύσκολη μπορεί να είναι η καθημερινότητα αυτών των συνανθρώπων μας που εκτός όλων των άλλων έχουν να υπομένουν και το ρατσισμό για τη σεξουαλικότητά τους. Χάρηκα γιατί είδα και μίλησα με ετερόφυλα ζευγάρια που στήριζαν την προσπάθεια και τα αντιρατσιστικά μηνύματα του PRIDE.

Χάρηκα που είδα πολλά περισσότερα νέα παιδιά φέτος γιατί αυτό σημαίνει πως κάθε χρόνο όλο και περισσότερες «ντουλάπες» ανοίγουν γρηγορότερα και αυτό ίσως είναι από τα θετικότερα που μπορούν να συμβούν.

Χάρηκα που είδα δύο γνώριμες φατσούλες από το περσινό PRIDE να είναι πάλι και στο φετινό, μαζί !!! (…Γιάννη ξέρεις εσύ !!!)

Χάρηκα που η πλατεία Κλαυθμώνος φέτος φάνηκε τόσο μικρή για τόσο ολοζώντανο πλήθος αλλά που ακόμα κι έτσι, χωρούσε όλη αυτή τη πολύχρωμη χαρά.

Ήμασταν όλοι εκεί, μαζί με πολλούς άλλους ακόμη, μικρούς, μεγάλους, μεγαλύτερους… φωνάξαμε, γελάσαμε, χορέψαμε, διεκδικήσαμε ειρηνικά, χέρι με χέρι ή αγκαλιασμένοι μα πάνω απ’ όλα υπερήφανοι γι’ αυτό που είμαστε και για όσα αγωνιζόμαστε.